Haber Üstü Reklam Alanı

Hayat

19.12.2020
Büyült
Küçült
Haberi Yazdır



Çoğu zaman günün bir vaktinde bulunduğum ortamın kalabalıklığına aldırış etmeden, yada kimse yokmuş gibi davranarak sağ elimin işaret ve orta parmağımı şakağıma dayayarak, gözlerim zaman zaman kapalı bazen de açık halde o ana kadar yaşadıklarımın içinden, beni en çok acıtan olayları bir filim şeridi gibi gözlerimin önünden geçirirken ara ara irkiliyorum.

Tabi ki ilk olarak otuz küsur yıl önce kaybettiğimiz kardeşim geliyor aklımıza. 

Daha yirmili yaşlarda kara yağız uzun boylu aslan gibi bir delikanlı. 

Baba kardeş ana birbirimize sarılıyoruz.On yedi saatte kaybetmenin acısını onsuzluğun yasını tutuyoruz.

Ağlarsa anam ağlar sözünün, ne kadar gerçek olduğuna tanık oluyoruz, her annenin olduğu gibi .Bizim annemizinse ağıtlarına feryatlarına tanıklık ediyoruz. 

Ana yüreğinin yanışını yıllar geçse de sönmediğini görüyor. Yıllar süren göz yaşlarının evladına kavuşmak için dualara dönüştüğü gerçeğiyle karşılaşıyoruz. 

Hep acısa da yansa da içimiz, sana teslim olmayacağız diye haykırıyoruz HAYAT

Hayata tutunmaya oyalanmaya işimize gücümüze bakmaya çalışıyoruz.

Zaman su gibi akıyor, günler haftalar aylar yıllar birbirini kovalıyor. Yaşamınızda güzel şeylerinde olduğuna inanmaya, yada bu yönde kendimizi alıştırmaya ikna etmeye çalıştığımız anlarımız oluyor.

Bir çelme daha yiyorsunuz felekten. Kardeş den sonra evin direğini babanızı kaybediyorsunuz.

Evlatla, kardeşle, eşle, babanın ölümü arasında geçen çok uzun gibi görülen yıllar, bir anda yok oluyor ortadan.

Acı üzerine acı yaşıyorsunuz katlanarak. Ayakta durmaya çalışırken hayatın gerçekleri, Allahın taktiri bunlar gibi sözler dökülüyor dostlarınızın ağzından.

Onun hayatın bir gerçeği olduğuna sizde inanıyorsunuz aslında ama, o acının o denli sizi etkileyeceğini düşünemiyorsunuz besbelli.

Sallanıyorsunuz ama yıkılmıyorsunuz.

Ve yine sana teslim olmayacağız HAYAT diye haykırıyoruz. 

Annenizin ana kucağı sarıyor hepimizi.kol kanat oluyor bir anaç gibi

besbelli.

Yüreği yana yana korumaya alıyor hepimizi, biz onun o bizim gözlerimize bakıyor.ellerimizi bırakmıyoruz sıkı sıkı tutuyor her birimiz.

Gülmeye vakit buluyoruz, akan zaman içerisinde teninin kokusunu içimize çekiyor, oyalıyor oyalanıyoruz günün yaşamın uğraşlarıyla birbirimizi.

Yanan ateş azda olsa küllenmeye başlıyor, çocuklar torunlar büyüyor hayat sana gülüyor sanki yaşamla mücadelene devam ediyorsun.

Ve bir gün kullandı dediğin, yada sandığın ateş anneni.ananı alıyor senden, hem de hiç haber vermeden yaralarını saramadığın bir anda uykusundayken. 

Üst üste gelen acılarla sarsılmış yüreğine bir darbe daha yiyorsun. Seni dünyaya getiren evlatları için en çok fedakarlığı yapan kadını kaybediyorsun...... 

Önce kardeşimizi, sonra babamızı, son olarak ta annemizi kaybettiğimizde bizler aslında, çocukluğumuzu kaybediyor öldürüyoruz. 

Sırada kim var bilmiyoruz.

Çocukluğumuz ölse de, biz yinede sana teslim olmayacağız HAYAT! diye haykırıyoruz sonsuza dek.

Kum saati akmaya devam ediyor daha  Sırada kim var, kimi alacak bilmiyorum, o gerçektende kaçamayacağımıza inancımız var.

Tüm ölmüşlerimizin mekanı cennet olsun .

Biz bizler çocuklarımızla torunlarımızla yaşama tutunmaya hayata meydan okumaya devam edeceğiz.

 

Her türlü hakkı saklıdır.

Yorumlar - Toplam ( 0 ) Yorum Yapıldı.

Yorum yazmak için üye girişi yapınız! Üye Girişi

 Yorumlar

Henüz Yorum yapılammış. ilk yorumu yapan siz olun...

Reklam Alanı